Mr Christopher Burdett
(e/fe)

BA, MA

Myfyriwr ymchwil

Rwy'n fyfyriwr PhD ym Mhrifysgol Caerdydd. Ffocws fy ymchwil yw athroniaeth cysylltiadau rhyngbersonol. Hoffwn ddefnyddio cysyniad Sartre o gysylltiadau dynol i wella ein dealltwriaeth o pam ein bod yn aml yn trin y rhai tlotaf yr ydym agosaf atynt.

Gosodiad

Sut mae problem athronyddol arallrwydd yn amlygu ei hun o fewn cysylltiadau dynol?

Yn fy ymchwil, rwy'n honni bod ymddygiadau cyffredin a amlygir mewn cysylltiadau rhyngbersonol, gan gynnwys annilysu, gwadu,
a'r trin, yn cael eu goleuo gan drafodaeth ar broblem athronyddol y Arall, fel y'i lluniwyd gan y dirfodwr Ffrengig o'r 20fed ganrif Jean-Paul Sartre. Rwy'n diffinio'r ymddygiadau hyn fel a ganlyn:

Annilysu: Ymgais i negyddu hygrededd barn / allbwn rhywun arall. Mewn rhai achosion, efallai na fydd unrhyw reswm clir pam nad yw barn y llall yn ddilys.
Gwadu: Gall unigolyn wadu profiadau'r llall. Gall hyn ganiatáu i unigolyn esgusodi ei hun dros
Mae'r ffordd y maent yn trin un arall, er mwyn methu cydnabod, dyweder, y boen a achoswyd, yn caniatáu i un osgoi euogrwydd.
Trin: Gall unigolyn geisio trin y farn sydd gan unigolyn arall ohonynt. Gall hyn fod drwy ddefnyddio'r ymddygiadau uchod. Gall hyn hefyd fod trwy ddulliau mwy amlwg, megis goleuo unigolyn, gan wneud iddo gwestiynu'r cysyniadoli y maent wedi'i ffurfio.

Mae problem y Arall, a chysylltiadau rhyngbersonol, yn cael ei harchwilio yn Rhan 3 o Bod Sartre's a Nothingness. Ef
honiadau bod cysylltiadau ag eraill "yn cael eu rheoli'n llwyr gan fy agweddau mewn perthynas â'r gwrthrych yr wyf ar ei gyfer
Mae bodolaeth y llall yn datgelu i mi y bod yr wyf heb fy mod yn gallu naill ai priodoli hynny neu hyd yn oed i feichiogi" (1943, 385). Mae ein 'bod-dros-eraill', fel y mae Sartre yn ei alw, yn agwedd sylfaenol ar ein
Mae hunaniaethau, eto, hefyd yn agwedd nad wyf yn ei rheoli'n llwyr ohoni, oherwydd mae'r cysyniad hwn yn cael ei ddeddfu gan y llall, ac felly'r cyfan y gallaf ei wneud yw ceisio sicrhau bod y cysyniadoli hwn yn gyd-ddigwyddiad â'r syniad fy hun yr wyf am ei gadarnhau fel 'fi'. Mae gwrthdaro yn nodwedd allweddol o gysyniad Sartre o gysylltiadau rhyngbersonol. Mae Sartre hyd yn oed yn mynd cyn belled â haeru mai "onflict yw ystyr gwreiddiol bod-for-others" (386) a Cox (2006) yn crynhoi barn Sartre o gysylltiadau rhyngbersonol fel "cadoediad, brwydr pŵer na ellir ei adfer" (2006, 46). Rwy'n dadlau mai achos sylweddol y 'frwydr pŵer' hon yw'r frwydr hon i sicrhau bod yr 'hunan', sy'n cael ei adlewyrchu yn ôl ataf gan y Arall, yn un sy'n gyd-ddigwyddiad â'r ymdeimlad o hunan yr hoffwn gymryd perchnogaeth ohono. Felly, gellir ystyried ymddygiadau, fel y rhai a grybwyllir uchod, fel yr offer a wielded yn ystod brwydr o'r fath. Cofnodwyd ymddygiad o'r fath hefyd mewn astudiaethau empirig nodedig o gysylltiadau a gynhaliwyd gan feddylwyr megis Laing (1964) a Henry (1965). Rhaid i ymchwil nawr benderfynu pam fod ymddygiad o'r fath mor gyffredin mewn perthynas rhyngbersonol. Mae'n sicr yn ffug awgrymu bod ymddygiad o'r fath ond yn cael eu harddangos mewn perthynas nad yw'n caru (oherwydd pe bai hyn yn wir, yna byddai mynychder ymddygiadau o'r fath yn arwain at sefyllfa a fyddai'n gwadu'r farn gredadwy sydd yna, ac rydym yn ymgysylltu â pherthnasau cariadus). Rwy'n dadlau y gellir dod o hyd i'r ateb i ddeall yr agwedd anodd hon ar gysylltiadau rhyngbersonol trwy adeiladu ar y fframwaith a nodwyd gan Sartre.

Mae'r prosiect hwn yn mynd i'r afael â bwlch yn y llenyddiaeth athronyddol. Mae gweithiau presennol gan ffigurau fel Levinas (1961) a Buber (1923) yn brin wrth archwilio profiadau byw cysylltiadau rhyngbersonol. Yn gyffredinol, hepgorir archwilio'r ymddygiadau a ddangosir mewn cysylltiadau rhyngbersonol, gan athroniaeth. Dyma beth mae fy mhrosiect yn ei gynnig, ac mae hyn yn angenrheidiol er mwyn gwella ein dealltwriaeth nid yn unig mewn athroniaeth, ond hefyd mewn dadleuon cyfoes sy'n ymwneud â seiciatreg a moeseg. Ym marn Sartre rydym yn dod o hyd i archwiliad ffenomenolegol o un hunan yn wynebu un arall. Yn ystod y blynyddoedd diwethaf bu adfywiad o'r diddordeb yng ngwaith Sartre, yn union oherwydd perthnasedd ei gofnod ffenomenolegol o gysylltiadau rhyngbersonol mewn nifer o faterion gan gynnwys seiciatreg, moeseg a gwleidyddiaeth.

Mae arwyddocâd fy ymchwil yn mynd y tu hwnt i fyd athroniaeth ddirfodol ac yn gwneud cyfraniad i fyd cwnsela athronyddol, lle byddai ymchwil bellach yn addas i'r cwestiwn o sut y gall rhywun ddeall a datblygu lles dynol. Mae gan yr ymchwil hon hefyd y potensial i ddatblygu'r drafodaeth ynghylch ein dealltwriaeth o berthnasau camdriniol a chefnogi unigolion sy'n ymwneud â chysylltiadau o'r fath. Felly, mae'r goblygiadau'n bellgyrhaeddol, gan ddarparu cyfraniad hanfodol i'n dealltwriaeth o'r ddeinameg gymhleth sy'n sail i berthnasoedd rhyngbersonol a, thrwy estyniad, yr holl gysylltiadau dynol.

Cwblheais fy Ngradd Israddedig yn UWE Bryste yn 2015. Ar ôl cwblhau fy ngradd, dechreuais TAR ym Mhrifysgol Caerwysg, ac yna dysgais ar lefel Uwchradd am 2 flynedd, cyn mynd i Brifysgol Bryste i astudio ar gyfer fy Ngradd Meistr mewn Athroniaeth. Dyfarnwyd Rhagoriaeth i fy Meistr, gyda fy thesis, o'r enw: Rwy'n eich lark-mirror, fy
Annwyl iawn, ac ni allwch ddianc i mi. " A yw'n bosibl cael perthynas ffydd dda â'r llall? hefyd yn derbyn gwahaniaeth. Ar ôl cwblhau fy Ngradd Meistr, dechreuais ddysgu mewn Coleg Chweched Dosbarth mawr yn Nwyrain Llundain. Dechreuais weithio yn y coleg yn 2020 a dechreuais addysgu'n llawn amser yn 2021. Mae fy mhrofiad addysgu Safon Uwch yn cynnwys Astudiaethau Crefyddol (Athroniaeth a Moeseg), Llywodraeth a Gwleidyddiaeth, ac Athroniaeth. Rwyf bellach yn dysgu yn y Coleg yn Rhan Amser (dydd Mawrth a dydd Iau) wrth gwblhau fy PhD.